Mama.
Hoe begint dit verhaal?
Net als de meeste verhalen.
Met een jongen...
te oud om een kind te zijn...
te jong om een man te zijn.
En een nachtmerrie.
Quality over Quantity (QoQ) Releases A Monster Calls (2016)
Vertaling: Puppy-Power Controle: Scarlett
Het heeft twee fundamentele constanten:
E, het grondtal van het natuurlijk logaritme systeem.
Het is een getal. Het is een getal dat naar voren komt uit ons schema.
Wat is de wiskundige functie of ding dat dingen beschrijft...
waarbij het ritme dat ze veranderen evenredig is met de omvang?
Als je dat wiskundig berekent, zal het je deze fundamentele constanten te geven.
Conor?
Alles goed, Conor?
Je ziet er moe uit.
Krijg je genoeg rust?
Ja, ik ben in orde.
Want als je ooit wil praten... - Het gaat prima.
Oké.
Iedereen, ogen naar voor.
Pi is de ratio van de omtrek, en wanneer je het allemaal...
Voorzichtig, O'Malley.
Je zou kunnen vallen. - Ben je dronken of zo?
Zijn zieke moeder zal er een kusje op moeten geven.
Je zit altijd in je eigen droomwereld.
En wat is er daar zo interessant?
Wegwezen.
Je was een flinke jongen. Vergeet het niet, O'Malley.
Flinke jongens praten niet.
Hoi, Con. - Hoi, mama.
Wat is dat? - Het is een verrassing.
Dus dit is een videorecorder? - Dit is veel beter dan een videorecorder.
Het is je opa's oude filmprojector.
Daar gaan we. - Ik zou willen dat je hem had gekend.
Wie?
Opa.
Zelfs oma werd bij hem kalm.
Tuurlijk.
Daar gaan we.
Wat een stelletje klootzakken.
Waarom proberen ze King Kong te vermoorden?
Mensen houden niet van wat ze niet begrijpen.
Ze zijn dan bang.
King Kong moet ze gewoon allemaal vermorzelen...
ze in een miljoen stukjes breken.
Conor.
Mama?
Ik kom je halen, Conor O'Malley.
Waarom loop je niet weg, Conor O'Malley?
Waarom loop je niet weg van je moeder?
Laat haar met rust. Ik ben niet bang voor je.
Ik zal je op andere nachten weer opzoeken, Conor O'Malley...
en ik zal je muren laten schudden tot je wakker wordt.
En dan zal ik je drie verhalen vertellen.
Je gaat mij verhaaltjes vertellen?
Ja. Ik zal je drie verhalen vertellen.
En als ik klaar ben met mijn verhalen, zul jij mij een vierde vertellen.
Ik ken geen verhalen.
Jij zult mij een vierde vertellen en het zal de waarheid zijn.
Waar heb je het over? - De waarheid die je verbergt.
De waarheid die je droomt.
Je zal me je nachtmerrie vertellen. - Nee.
Ja. Dat zal je waarheid zijn.
En als ik dat niet doe?
O, Con, ik sliep.
Je zou in je eigen bed moeten liggen, Con.
Vijf minuten maar.
Dat is niet waar. - Toch wel.
Kom op, Con. - Vijf minuten maar. Ik beloof het.
Vijf minuten.
Slaap lekker.
Ik respecteer dat, Lizzie, echt waar.
Maar het laatste wat je vader zou willen, is dat hij naar Amerika zou gaan...
om bij een vreemde vrouw en haar kind te zijn. We moeten dit nu bespreken.
Hoi, Con. - Daar is de kleine man.
Waar heb je deze vandaan? - Van een zeer leuk verzorgingstehuis.
Ze halen het leeg om appartementen te bouwen en ik zal de makelaar zijn.
Je moeder heeft een kopje thee nodig.
Groen, geen suiker. Ik neem de mijne zwart.
Wat denk je, Con?
Hij vindt het leuk.
Ga verder. - Oké.
Ga verder. Probeer iets anders.
Ik doe dit alleen voor jou. - Ik wil dit gesprek nu niet hebben.
Ik begrijp dat, maar je kunt niet zo doorgaan, Lizzie.
Je moet een paar beslissingen nemen. - Ik doe dat niet.
Ga Conor helpen met de thee, of ik word letterlijk krankzinnig.
Jij en ik moeten praten. - Ik maak thee.
Ik zei dat ik thee aan het maken ben. - We moeten...
Ik ben niet de vijand. Ik ben hier om je moeder te helpen.
Ik weet waarom je hier bent. - Ik ben hier omdat...
12-jarige jongens het keukenblad niet ongevraagd moeten schoonmaken.
Wil jij het doen? - Niet zoveel praatjes.
Ze is altijd ziek na de behandelingen. Ze zal morgen beter zijn en dan kun je naar huis.
Ze zal morgen beter lijken. Ze moet hierover met je praten.
Waarover?
Dat jij bij mij komt wonen. - Ik zal nooit bij jou komen...
Luister naar me, Conor, als je moeder... - Er is geen als.
Ze zal beter worden en dan kun je gaan.
Lizzie? Lizzie.
Mijn God. Houd vol.
Waar is het medicijn? Conor.
Conor.
Ik ben hier. Diep inademen.
Conor, alsjeblieft. Geef me het medicijn. Snel.
Het komt eraan.
Hier is het.
Dat is beter.
Diep inademen.
Diep inademen. Diep inademen.
Het is goed.
Niets aanraken. - Geloof me, ik zal mijn uiterste best doen.
Ons gesprek is nog niet voorbij, jongeman.
Toch wel.
Mama.
Waarom duurde het zo lang?
Het is tijd om je het eerste verhaal te vertellen.
Ik heb geen verhaal nodig. Maar een buskaartje voor mijn oma nodig.
Het is tijd om je...
Waar ga je naartoe? Er zal naar mij geluisterd worden.
Ik ben zo oud als dit land, en ik zal... - Wat weet je nou?
Ik weet alles over je, Conor O'Malley.
Dat is niet waar. Als dat zo was...
zou je weten dat ik geen tijd heb om naar verhalen te luisteren van een domme boom...
terwijl het gewoon een droom is.
Een droom? Wat is een droom, Conor O'Malley?
En wie zegt er dat de rest niet de droom is?
Laat maar.
Ik kwam je vandaag opzoeken, omdat ik dacht...
Je dacht dat ik misschien gekomen ben om je vijanden te vernietigen en je draken te verslaan.
Of in ieder geval om me te helpen met mijn oma. Maar je wilt mij alleen maar verhalen vertellen.
Verhalen over hoe ik mijn vijanden heb vernietigd.
Verhalen over hoe ik draken versloeg.
Laat me je een verhaal vertellen van toen ik er net was.
Laat me je vertellen over het einde van een boze koningin...
en hoe ik ervoor zorgde dat ze nooit meer werd gezien.
Vooruit dan.
Goed.
Wat zie je?
Niks. Er hangen bladeren in de weg.
Gebruik je fantasie, Conor O'Malley.
Wat zie je?
Ik zie een vonk. - Ja. En?
Nee, het is water. Het is waterverf.
Blijf kijken.
Inderdaad.
Lang geleden, voor dit een stad was, met wegen en treinen en auto's...
was dit een koninkrijk. - Hier?
We hebben niet eens een Tesco.
Het was een welvarend koninkrijk met een wijze koning...
die vrede had verkregen voor zijn volk...
maar de vrede was met een prijs gekomen.
De koning had alle drie zijn zonen verloren in de strijd...
tegen reuzen...
tegen draken...
tegen legers van mannen onder leiding van grote tovenaars.
Dit klinkt allemaal nogal sprookjesachtig.
Je zou dat niet zeggen als je het geschreeuw hoorde van een man die gedood werd door een speer.
De koningin was niet in staat om het verlies van hun drie zonen te dragen...
liet de koning alleen in zijn wanhoop, in het gezelschap van zijn enige overgebleven erfgenaam...
zijn verweesde kleinzoon.
Het kind werd opgevoed als een prins...
won de liefde van het koninkrijk met zijn dapperheid en gouden hart.
Zijn volk hield van hem.
Onze toekomstige koning.
Hij was bijna een man toen zijn grootvader een nieuwe vrouw nam.
De koning voelde zich ziek en het gerucht begon zich te verspreiden...
dat ze een boze heks was...
dat ze de troon voor zichzelf wou, door het vergiftigen van de koning.
Een paar weken later overleed de koning.
De prins was te jong om de plaats van de koning in te nemen...
dus, volgens de wet, zou de koningin voor een jaar regeren.
De toekomst was onzeker.
Ondertussen had de prins zijn hart verloren.
Ze was mooi en slim, en, hoewel de enige dochter van een landbouwer...
was het koninkrijk blij met het koppel.
De koningin genoot echter van het koningin zijn.
En wat is een betere manier om dat te blijven, dan door met de prins te trouwen?
Wat? Dat is walgelijk.
Ze was zijn oma. - Stiefoma...
en nog steeds een jonge, mooie vrouw, vergeet dat niet.
De prins vond het echter ook geen goed idee.
Hij nam de dochter van de boer mee, en ze reden samen de nacht in.
Ze stopten om te rusten onder de takken van een taxus.
Dat ben jij.
De volgende ochtend werd de prins wakker.
"Sta op, mijn geliefde," zei hij.
Maar de dochter van de boer verroerde zich niet...
en toen zag de prins het bloed.
Bloed? - Iemand had zijn geliefde 's nachts vermoord.
Wat?
"De koningin", huilde hij.
"De koningin heeft mijn bruid vermoord."
De dorpelingen, vol woede en wraak, kwamen in opstand.
Op dat moment liep ik.
De koningin werd nooit meer gezien.
Goed. Ze verdiende het.
Ik veronderstel dat je me niet kunt helpen met mijn oma.
Het verhaal is nog niet af.
Ik bracht de koningin ver genoeg weg, zodat de dorpelingen haar nooit zouden vinden...
naar een dorp aan de zee, waar ze een nieuw leven begon.
Maar ze vermoordde de dochter van de boer.
Hoe kun je een moordenaar redden?
Je bent echt een monster.
Ik heb nooit gezegd dat ze de dochter van de boer vermoordde.
Ik heb alleen gezegd dat de prins dat zei.
De prins viel niet in slaap die nacht...
maar wachtte tot de dochter van de boer in dromenland was...
en begon toen aan zijn echte plan.
Wat?
Hij wist dat haar dood een vuur zou aanwakkeren, dat de koningin zou vernietigen.
Dat is een vreselijk verhaal. En bedrog.
Het is een waargebeurd verhaal.
Veel dingen die waar zijn voelen als bedrog.
Koninkrijken krijgen de vorsten die ze verdienen.
Boerendochters sterven zonder reden.
En soms verdienen heksen het om gered te worden.
Heel vaak, eigenlijk. Je zou verbaasd zijn.
Dus de goede prins was een moordenaar en de boze koningin was dan toch geen heks?
Nee, de koningin was zeker een heks...
en had wel groot kwaad kunnen aanrichten.
Wie kan het zeggen?
Waarom heb je haar dan gered?
Omdat ze geen moordenaar was.
Ze had de koning niet vergiftigd.
Hij was alleen maar oud geworden.
Werd de prins ooit gepakt?
Nee. Hij werd een geliefde koning...
die gelukkig regeerde tot het einde van zijn lange dagen.
O, ja.
Ik snap het niet.
Wie is de goeie hier?
Er is niet altijd een goeie, Conor O'Malley...
en er is niet altijd een slechterik.
De meeste mensen zitten daar ergens tussenin.
En hoe kan dit me redden van oma?
Je hoeft niet van haar gered te worden.
Er zijn altijd twee kanten aan een verhaal.
Wie van jullie kent het gezegde:
"Schelden doet geen pijn"?
De volgende keer dat iemand iets tegen je zegt...
Goed, je bent thuis.
Je mama is boven. Ze wil met je praten.
Wat? - Je papa komt zondag naar huis.
Komt papa? Uit Amerika?
Ga verder.
Ze wacht.
En pak je spullen in. Je komt voor een paar dagen bij mij logeren.
Ga maar.
Die boom is verbazingwekkend.
Die staat hier al duizenden jaren.
Wat denk je?
Ik denk dat oma me in Tina Turner probeert te veranderen.
Ze zal een fan zijn.
Waarom moet ik naar oma?
Moet je terug naar het ziekenhuis?
Kom hier, Con.
De laatste behandeling slaat niet aan.
Dus ze gaan die aanpassen...
iets anders proberen.
Dat is alles? - Dat is alles.
Weet je het zeker?
Ja.
Omdat...
je kunt het me wel vertellen, weet je.
Alles komt goed, Conor.
Je zult het wel zien.
Wacht op ons, Conor. Waar ga je heen?
Raak hem niet aan. - "Raak hem niet aan"?
Met zo'n gezicht om op te slaan? - Ik zei dat je hem niet aan mag raken.
O'Malley en ik heb een stilzwijgende overeenkomst.
Ik ben de enige die hem aanraakt.
Is dat niet zo?
Zeg me nu eens...
waarom is het dat elke keer als ik me omdraai, je naar mij kijkt?
Is toch wel een beetje raar?
Sorry, dat was een beetje hard.
Je hebt niet echt een goede dag.
We dollen maar wat.
Ik moet een huis laten zien.
Ik vertrouw je hier alleen tot je vader komt. - Ik ben geen vijf jaar.
Dit is de juiste tijd.
Niet die op je telefoon of op de computer, zelfs niet op het nieuws.
Die was van mijn moeder, je overgrootmoeder.
Al meer dan honderd jaar de perfecte tijd.
Conor, pak je rugzak.
Ik wil niet dat je vader denkt dat je in een varkensstal woont.
Daar is niet veel kans voor.
Als je naar het ziekenhuis gaat, zal je vader misschien niet zien hoe moe je moeder wordt.
Dus we moeten zorgen dat hij niet te lang blijft.
Niet dat dat historisch gezien een probleem is.
Geen eieren. Je hebt er deze week al twee keer gegeten.
Als je honger hebt, ligt er nog spinazie in de koelkast die je kunt stomen.
Ja, natuurlijk.
Raak niets aan.
Ik zal mijn uiterste best doen.
Lekker.
Papa.
Nee, hé.
Hoe gaat het, Con? Je ziet er moe uit.
Ik ben oké.
Mama krijgt een nieuw geneesmiddel. En het zal haar beter maken.
Ze gaat om de twee weken naar het ziekenhuis...
en dan pompen ze het medicijn in haar bloed.
De paar dagen daarna is ze ziek, maar dan is ze weer beter.
Met je zus gaat het beter. - Halfzus.
Ja.
Ik zou graag willen dat je haar leert kennen.
Ik heb het er met je oma over gehad om je mee te nemen naar LA.
Wil je dat ik naar LA kom? - Ja, absoluut.
Lijkt je dat leuk? - Ja.
We dachten aan de kerstvakantie, zodat je op tijd terug bent voor school.
Je bedoelt gewoon een bezoekje? - Ja, maar het zou leuk zijn.
Ik wil niet bij oma wonen. Het is een oudedameshuis met oudedamesspullen.
Je mag nergens aankomen of nergens gaan zitten. Je mag niet eens voor twee seconden rommel maken.
Conor, ik weet het, maar... - Ik wil mijn eigen kamer, met mijn eigen spullen.
Dat zou je in Amerika niet hebben. Er is niet genoeg ruimte.
Kan me niet schelen. - Conor...
je familie, je leven, je vrienden... - Ze is zo streng.
jouw school, dat is allemaal hier. - Haar huis is net een museum.
Het zou oneerlijk zijn je daarvan weg te halen. - Oneerlijk voor wie?
Je oma is nog niet thuis.
Ze gaat soms terug naar het ziekenhuis nadat ik naar bed ga.
De verpleegkundigen laten haar in een stoel slapen.
Het is niet omdat je oma mij niet mag, ze een slecht mens is.
Ze zegt dat je nooit iets afmaakt.
Zij mag haar eigen mening hebben.
Hoe lang blijf je hier?
Zo lang als ik kan.
Wat betekent dat?
We hebben niet veel geld en de Amerikanen hebben niet veel vakantie.
Je bent geen Amerikaan. - Nee, maar ik woon er wel.
Ik kom terug wanneer het nodig is. En je komt naar LA tijdens de kerstvakantie.
In je krappe huis waar er geen ruimte voor mij is.
Waarom ben je gekomen?
Conor, wacht.
Conor, tot morgen.
Er is nog veel tijd.
Wat vernietiging betreft, was dat opmerkelijk zielig.
Ik ben gekomen om je het tweede verhaal te vertellen.
Is het even slecht als het vorige?
Het eindigt met de juiste vernietiging, als dat is wat je bedoelt.
Het gaat over een man die alleen aan zichzelf dacht...
een man die niet zo royaal was, als hij had moeten zijn.
Een man die heel erg gestraft wordt.
Verhalen zijn niet echt, hoor.
Ze helpen niet.
Verhalen zijn wilde schepsels, Conor O'Malley.
Wie weet hoeveel schade ze kunnen aanrichten als je ze loslaat.
O, ja.
Oké.
Vertel het maar.
Goed.
150 jaar geleden...
kwam de toekomst.
Fabrieken groeiden als onkruid.
Bomen vielen, rivieren werden zwart...
en de lucht verslikte zich in rook en as.
Maar er was nog groen als je wist waar je moest kijken.
Aan de rand van de stad woonde een koppige man...
die weigerde te veranderen.
Hij gebruikte de oude manieren van de geneeskunde...
kruiden en schors en brouwsels gebrouwen uit bessen en bladeren.
Dorpelingen noemden hem de Farmaceut.
De wat? - De Farmaceut.
Een ouderwetse naam voor 'apotheker'.
Waarom zeg je dat dan niet?
Er was ook een jonge dominee in dit dorp, een redelijke en aardige man...
die alleen maar het allerbeste voor zijn parochie wilde.
Hij predikte tegen het gebruik van de oude manieren van de Farmaceut...
en het slechte humeur en de hebzucht van de Farmaceut...
maakte dat een aantal van deze preken in goede oren viel.
Hij probeerde zo goed mogelijk de gemeenschap te helpen...
maar zijn zaakjes kelderden en dat maakte hem bitter.
In de pastorie stond ook een taxus.
Dat is de heuvel waar je woont.
De taxus is de belangrijkste van de helende bomen. - Waarom?
Zijn bessen, zijn schors tokkelen en branden en pulseren van leven.
Die kan bijna elke kwaal genezen.
Werkelijk? Alles?
Alles dat kan genezen worden als het gemengd wordt door de juiste farmaceut.
De Farmaceut wilde de taxusboom heel graag.
Maar om die dingen te oogsten, zou hij het moeten omhakken.
En dat zou de dominee niet toestaan.
De dominee had twee dochters die het licht van zijn leven waren.
Hij was een zorgzame, liefhebbende vader die alles voor hen over had.
Maar op een dag werden beide meisjes geveld door een verschrikkelijke ziekte...
en niets wat de dominee deed, hielp.
Geen behandeling van de modernere artsen, geen gebed, niets.
Er bleef alleen nog maar de Farmaceut over.
"Wil je mijn dochters helpen?, smeekte de pastoor.
"Wil je twee onschuldige meisjes redden?"
"Waarom zou ik?", zei de farmaceut.
"Je hebt mijn zaak kapot gemaakt met je gepreek...
en je weigerde me de taxusboom, mijn beste bron van genezing."
"Je mag de taxusboom hebben", zei de dominee.
"Ik zal preken in je voordeel.
Ik zal alles doen, als je mijn dochters maar redt."
"Zou je alles opgeven waarin je gelooft?", zei de farmaceut.
"Als het hen zou redden, zou ik alles opgeven."
"Dan is er niets dat ik kan doen om je te helpen."
De volgende dag stierven alle twee de dochters van de dominee.
Wat? - En die avond kwam ik langs.
Goed. Hij verdient de straf die hij krijgt.
Inderdaad. Het was kort na middernacht...
dat ik het huis van de dominee uit zijn grondvesten scheurde.
De dominee? Waar heb je het over?
De farmaceut is de slechterik.
Hij was hebberig en onbeschoft, maar hij was nog steeds een genezer.
De dominee, wat was hij?
Een man van geloof zonder geloof.
Geloof is de helft van alle genezing.
Het geloof in de genezing, het geloof in de toekomst die wacht.
Je geloof is waardevol...
dus je moet voorzichtig zijn met in wat en in wie je gelooft.
Vertel me, Conor O'Malley, wat zal ik hierna vernietigen?
Wat? - Het is heel bevredigend, dat verzeker ik je.
Vertel het me. Wat moet ik vernietigen?
Breek de schoorsteen?
De schoorsteen.
En nu?
Gooi hun bed weg.
Sla de meubels kapot.
Breek de ramen.
Ramen.
Breek ze zelf.
Kom op.
Harder, Conor O'Malley.
Kom op. Harder.
Zo is het goed.
Ja.
Dat voelt goed.
Ja.
Oma.
Oma, alsjeblieft...
Oma.
Ik hoorde dat je het liefst een spiegelei eet.
Wat doe je hier? - Wat denk je?
Je oma belde vanmorgen heel vroeg.
Zij is naar het ziekenhuis om je moeder te zien. Je moeder is verslechterd, Con.
Ik moet haar zien.
We zullen zien wat er vandaag gebeurt, en misschien kun je haar vanmiddag bezoeken.
Ik kan zien hoe boos je bent.
Dat was niet mijn bedoeling. Ik weet niet wat er gebeurde.
Ergere dingen gebeuren op zee. - Wat bedoel je daarmee?
Ga je me niet straffen?
Wat zou daar het nut van zijn?
Ik moet zeggen, dit is echt ongelooflijk grondig.
O, een begraven schat.
Dit moeten die zelfgemaakte films zijn die je moeder naar mij stuurde toen ik pas weg was.
Waarom ben je weggegaan?
We waren jong.
Te jong, weet je? We hadden grote dromen, en...
Wat voor soort dromen? - Je moeder wilde naar de kunstacademie.
Echt? - Ja. Ze ging niet, maar ze wilde wel.
Wat is er gebeurd?
Omdat mama zwanger was van mij.
Je moeder had nooit spijt dat ze jou kreeg. Je was alleen maar goed nieuws.
En ik weet dat omdat ze alleen maar spijt had dat ze met mij getrouwd was.
Waarom was ze met je getrouwd? - Omdat ik knap ben.
Je moeder was geweldig. En dat is ze nog steeds. En we waren verliefd.
Ik hou nog steeds van haar. Maar je zult zien dat...
liefde niet genoeg is. Het helpt je niet door het leven.
Dus je kreeg geen lang en gelukkig leven.
Nee, maar dat is het leven, weet je?
De meesten krijgen een rommelig leven. En dat is oké.
Ik ben blij dat je zoals haar bent.
Vertel wat ik moet doen. Ik heb alles... - Ga naar buiten. Neem hem mee naar school.
Dank je.
Ik ga iets zoeken om te eten. Wil jij iets, jongen? - Stop met me 'jongen' te noemen.
Prima.
Het spijt me, Lizzie.
Wie was die man in dat pak?
Gewoon...
Niks.
Wat is er deze ochtend gebeurd? - Niks.
Niks aan de hand.
Ik had een beetje een slechte reactie.
Maar ze gaan nog één ding proberen, een geneesmiddel dat echt goede resultaten had.
Waarom hebben ze dat niet als eerste geprobeerd?
Omdat dit is iets wat je neemt als de andere dingen niet werken zoals zij dat willen.
Betekent dit dat het te laat is? - Nee, natuurlijk niet.
Weet je het zeker?
Ik geloof elk woord dat ik zeg.
Geloof is de helft van alle genezing.
Geloof in het geneesmiddel, geloof in de toekomst die wacht.
Ja.
Weet je nog die boom waar ik het altijd over had?
Ja. - Dit medicijn is gemaakt van zo'n boom.
Echt waar? - Ja.
Meen je dat? - We hadden hem al de hele tijd kunnen omhakken.
Maar die niet.
Dat is onze vriend.
Waar ben je?
Ik ben hier.
Kunt u mijn moeder beter maken?
Als je moeder genezen kan worden, zal de taxusboom dat doen.
Dus dat is een ja? - Je weet nog steeds niet waarom je me riep.
Ik heb je niet geroepen. En zelfs als dat zo was, was dat duidelijk voor mijn moeder.
Is dat zo? - Waarom anders?
Om naar idiote verhalen te luisteren die nergens over gaan.
Het is nog geen tijd voor het derde verhaal. Maar weldra. En daarna...
zul je me jouw verhaal vertellen, Conor O'Malley.
Nee.
Nee, niet dit. Dat is gewoon een nachtmerrie.
Nee, alsjeblieft.
Dat is niet mijn waarheid. Dat is gewoon een nachtmerrie.
Toch zal dat gebeuren na het derde verhaal.
Ik wil weten wat er gaat gebeuren met mijn moeder.
Verspil de kostbare tijd die je gegeven is.
Wacht. Waar ga je heen?
Als je een boom van genezing bent, dan wil ik dat je geneest.
En dat zal ik doen.
Conor, ik kom terug. Ik beloof het. En je komt naar LA in de kerstvakantie.
Ik wil mama niet alleen laten met kerstmis.
Conor, dat geneesmiddel... - Gaat haar beter maken.
Nee, Conor, waarschijnlijk niet.
Jawel. - Nee, het is een laatste poging, zoon.
Het zal haar genezen. Ik weet het.
Het is de reden waarom het kwam. Dat moet wel.
Reden dat wat kwam? - Het monster.
Conor, wat? - Het komt om 12h07.
Eerst dacht ik dat het een droom was, maar er is altijd...
Stop. Het is een droom.
Dat is alles wat het is. Het spijt me dat dit gebeurt...
maar je moet dapper zijn.
Begrijp je dat?
Kom op.
Ik kom terug zodra ik kan.
Wat als dat niet snel genoeg is?
Conor, luister...
Het is al goed. - Wat is goed?
Gewoon...
Je hoeft niet.
Kijk. Zie je het?
Zie je het? Kun je zwaaien?
Kun je hem zien?
En dan zwaaien we naar oma.
Hallo, oma.
Con, kun je hallo tegen oma en mama zeggen?
Hallo, oma.
Daar gaan we.
Mama heeft dit al vaak gehoord.
Ben je klaar?
Con, kom hier zitten.
Con, kijk.
Hallo, oma. - Mama...
en... - Mama.
Daar gaan we.
We maken een foto, oma.
En mengen dat dan samen.
Welke kleur is dat?
Bruin.
Het is een mooie bruin. - Bruin.
Maar we hebben hier bruin. - Dat is waar.
Zie je het?
Wat is dat? Wat zijn dat?
Wat denk je... Wat zijn dit?
Ogen. - Ogen. Dat zijn het.
Het leven zit altijd in de ogen.
Als je dat begrijpt...
zul een goede kunstenaar zijn.
Ja.
Kijk.
Zo tekenen we de ogen erin...
want hier vangen de ogen de reflectie.
Dan zien we het leven in de ogen. Zie je dat?
Doe het nog eens. Het is leven.
Misschien als we een potlood pakken...
en je kunt daarop tekenen...
Wil je het proberen?
Laat me eens zien hoe je het doet.
Kijk, Con.
Dat is zijn haar en dit is zijn wenkbrauw.
Daar zijn de ogen.
En kijk, daar is zijn mond.
Daar is zijn mond. Hij is erg boos.
Zie je het?
Kijk eens.
En dan maken we een gezicht.
En dan...
komt ons monster tevoorschijn.
Daar is het monster.
Kijk naar het monster.
Erg traag.
Dat is het.
Dat is het, oké.
Het is vanochtend een 30-minuten-examen...
en dit zijn al de dingen die we gedaan hebben de laatste twee weken.
Dus als je je revisie hebt gedaan, zullen er geen verrassingen zijn.
Zo meteen ga ik je vragen om je bladzijden om te draaien.
De volgende 30 minuten wordt er niet gepraat. Ik wil volledige stilte hierbinnen...
want je gaat je hersenen gebruiken, niet je mond.
De 30 minuten...
beginnen nu. Succes.
Ik denk dat ik je eindelijk door heb.
Na al die tijd.
Je zoekt iemand om je een pak rammel te geven.
Maar weet je wat?
Dat ben ik niet meer.
Tot ziens, O'Malley.
Ik zie je niet meer.
Nu ben je ook onzichtbaar voor mij.
Ik hoop dat je moeder beter wordt.
Waar bleef je zolang?
Het is tijd voor het derde verhaal.
Er was eens een onzichtbare man...
die het zat was om onzichtbaar te zijn.
Hij was niet echt onzichtbaar.
Maar de mensen waren er aan gewend om hem niet te zien.
Op een dag kon de onzichtbare man er niet meer tegen.
Hij vroeg zich af, als niemand je ziet...
of je er wel echt bent?
Wat deed de onzichtbare man?
Hij riep een monster.
Ik weet niet meer wat ik tegen je moet zeggen, O'Malley.
Jij stuurde hem naar het ziekenhuis.
Zijn ouders dreigen met een aanklacht.
Ik was het niet. - Wat zeg je?
Ik was het niet.
Ik ben niet onzichtbaar.
Als je gezien wilt worden, O'Malley, is dit niet de beste manier.
Ik ben niet onzichtbaar. Hoor je me?
Volgens de schoolregels volgt er direct 'n schorsing.
Maar hoe kan ik dat doen en mezelf beschouwen als een leraar?
Ga terug naar de klas.
We zullen het hier ooit wel over hebben, maar niet vandaag.
Je straft me niet?
Wat zou daar het nut van zijn?
Nou, laat me je een voorbeeld geven van emotioneel welzijn.
Je weet hoe moeilijk het soms is om nee te zeggen. En hoe goed het voelt...
wanneer je eindelijk de moed vindt om het toch te zeggen. Waarom is dat?
Heb je een ogenblik?
Hoi, wat is er?
We kregen net een telefoontje van het ziekenhuis.
Ik ben bang dat Conors moeder het niet gaat halen. Ze willen dat hij daar naartoe komt.
Ga je niet mee?
Ik zal hier zijn.
Wat is er met je handen?
Het is het gesprek?
Iedereen wil de laatste tijd altijd maar praten.
Con...
Kijk me aan.
Ik sprak vanochtend met de dokter.
De nieuwe behandeling werkt niet.
Die met de taxusboom?
Ja.
Waarom werkt het niet?
Alles gebeurt nu heel snel. Sneller dan ze dachten.
Maar hoe kan het niet werken? - Ik weet het niet.
Het moet.
Dus wat gebeurt er nu? Wat is de volgende behandeling?
Het spijt me heel erg.
Ik heb nog nooit in mijn leven zoveel spijt gehad.
Het geeft niet als je boos bent, Con.
Echt niet.
Ik ben ook boos, om je de waarheid vertellen.
Maar, Con...
Con, luister je?
Op een dag...
als je terugkijkt en je je slecht voelt omdat je zo boos was...
dat je niet eens met me kon praten, moet je weten dat het goed is...
dat ik het wist.
Want ik weet alles wat je me wilt vertellen zonder dat je het hardop zegt.
En als je het nodig vindt om dingen te breken...
doe dat dan.
Breek ze goed en hard.
En ik zal daar zijn, Con.
Ik wou dat ik nog honderd jaar had.
Nog honderd die ik je kan geven.
Wakker worden.
Het kan me niet schelen hoe laat het is. Je loog. Wakker worden.
Wakker worden.
Ik heb je nu nodig.
Je doet jezelf nog pijn. - Het werkte niet.
Je zei dat de taxusboom haar beter zou maken, maar dat gebeurde niet.
Maak haar beter.
Jij riep me, Conor O'Malley.
Als ik je riep, dan was het om haar te redden. Om haar te genezen.
Ik ben niet gekomen om haar te genezen. - Wel.
Ik kwam om jou te genezen.
Ik? Ik hoef niet genezen te worden.
Hoe vaak moet ik het je nog zeggen?
Mijn moeder is degene die...
Help me.
Het is tijd voor het vierde verhaal.
Nee, alsjeblieft. Haal me hier weg.
Het is tijd voor je nachtmerrie. - Ik moet terug naar mijn moeder.
Ze is hier al.
Nee.
Mama, maak dat je wegkomt.
Het is goed. Er is niets aan de hand.
Mama, ren. Alsjeblieft, ren.
Mama.
Conor.
Mama.
Nee.
Conor.
Mama.
Conor.
Mama.
Niet loslaten. - Dat doe ik niet.
Conor. - Mama.
Mama. - Conor.
Mama.
Mama, nee.
- Conor.
Mama.
Nee.
Conor.
Dit is het vierde verhaal. - Haal hulp.
Dit is de waarheid van Conor O'Malley.
Mama. Nee.
Mama. - Hier is jouw nachtmerrie.
Mama. - Conor.
Mama.
Red mij.
Conor. - Mama.
Mama.
Dit is wanneer ik wakker word.
Dit is wanneer ik altijd wakker word.
Het verhaal is nog niet verteld.
Haal me hier uit. Ik moet naar mijn moeder. - Ze is hier niet meer, Conor.
Ze viel. Ik kon haar niet meer vasthouden.
Conor.
Vertel de waarheid. - Nee.
Je moet de waarheid vertellen of je zal deze plek nooit verlaten.
Welke waarheid? Ik weet niet wat je bedoelt.
Vertel me het vierde verhaal, Conor O'Malley. Vertel me jouw nachtmerrie voordat het te laat is.
Ja. Vertel het me, Conor. Vertel me de waarheid.
Het zal me vermoorden als ik dat doe. - Het zal je vermoorden als je het niet doet.
Vertel de waarheid.
Nee. - De waarheid, Conor O'Malley.
Vertel me de waarheid, jongen. - Nee.
Vertel de waarheid. - Nee.
Vertel de waarheid, jongen.
Ik wil dat het voorbij is.
Ik kan het niet verdragen, wetende dat ze er straks niet meer is.
Ik wil dat het voorbij is. Ik liet haar vallen.
Ik liet haar sterven.
Dat was dapper, Conor.
Je hebt het eindelijk gezegd.
Waarom heeft het mij niet vermoord?
Ik verdien straf.
Ik verdien het ergste.
Is dat zo?
Ik wist altijd al dat ze het niet zou halen.
Ze vertelde me steeds maar dat ze beter werd...
omdat ik dat wilde horen.
En ik geloofde haar.
Maar toch niet.
En ik begon te denken hoe graag ik wilde dat het voorbij was.
Ik kon...
Ik kon het niet uitstaan hoe alleen ik me zou voelen.
Een deel van je wilde dat het voorbij was zelfs als dat betekende haar te verliezen.
Ik liet haar los.
Ik kon haar niet langer houden...
maar ik heb haar altijd laten gaan.
En dat is jouw waarheid, Conor O'Malley.
Maar dat wil ik niet.
Nu is het echt.
Nu zal ze sterven en het is mijn schuld.
En dat is niet de hele waarheid.
Je wenste alleen maar dat de pijn over was, je eigen pijn.
Dat is de meest menselijke wens.
Maar ik meende het niet.
Je meende het niet, maar toch ook wel.
Hoe kunnen die beide waar zijn?
Hoe kan een prins een moordenaar zijn en toch geliefd door zijn volk?
Hoe kan een farmaceut boosaardig zijn maar weldenkend?
Hoe kunnen onzichtbare mannen zich eenzamer maken door gezien te worden?
Ik weet het niet. Je verhalen waren nooit logisch.
Omdat mensen ingewikkelde beesten zijn.
Je gelooft troostende leugens terwijl je weet dat waarheden deze leugens noodzakelijk maken.
Uiteindelijk, Conor, is het niet belangrijk wat je denkt.
Het is alleen belangrijk wat je doet.
Dus wat moet ik doen?
Wat je nu deed. De waarheid vertellen.
Meer niet?
Denk je dat het makkelijk is?
Je was bereid om te sterven in plaats van de waarheid te vertellen.
Ik ben zo moe. Zo moe hiervan.
Slaap dan. Er is tijd.
Weet je het zeker? Ik moet naar mijn moeder.
We zullen haar vanavond zien. - Zul jij er zijn?
Ja.
Het zullen mijn laatste stappen zijn.
Hoe eindigt het vierde verhaal?
Slaap.
Godzijdank. Conor.
Ik werd ongerust omdat ik je niet vond.
Er was iets dat ik moest doen. - Geen tijd. We moeten nu gaan.
Verdorie.
Oma.
Het spijt me.
Over de woonkamer en de rest.
Het maakt niet uit.
Weet je, Conor. Jij en ik...
passen niet heel goed bij elkaar.
Nee.
Ik denk het niet.
Ik ook niet.
Maar we zullen het moeten leren.
Ik weet het. - Natuurlijk weet je dat.
Natuurlijk.
Maar er is één ding dat we gemeen hebben.
Je moeder.
Dat hebben we gemeen.
Het is goed.
Ik zie dat je hem gevonden hebt.
Dank je.
Hallo, mijn schat.
Ma? - Ja, ik ben hier.
Ik ben hier. Voel je mijn hand?
En Conor is hier ook.
Is hij dat? - Ja.
Conor.
Hier is het einde van het verhaal.
Ik ben bang.
Natuurlijk ben je bang.
Het zal moeilijk zijn. Meer dan moeilijk.
Maar je zult het doorstaan, Conor O'Malley.
Blijf je?
Ik zal hier zijn.
Wat moet ik doen?
Het enige dat overblijft is dat je de meest eenvoudige waarheid spreekt.
Ik wil niet dat je weggaat.
Ik weet het, lieverd.
Ik wil niet dat je weggaat.
Hoe eindigt het vierde verhaal?
Het eindigt met de jongen die zijn moeder vasthoudt.
En daardoor...
kan hij haar eindelijk laten gaan.
Conor.
Dat is nu je kamer.
Ik heb die klaargemaakt.
Dank je.
Quality over Quantity (QoQ) Releases Vertaling: Puppy-Power
Controle: Scarlett